ყინული ძვრას იწყებს და სხვა რომ არაფერი, აზარტის საქმეც კია ისტორიულ პერსპექტივაში იმის ცოდნა-გარკვევა ვინ დაასწრებს _ მერკელი თუ კლინტონი, ევროპა თუ ამერიკა (რომელი უფრო საჭირო და წონადი აღმოჩნდება რუსეთისთვის მოცემულ ვითარებაში), ოკუპირებული დნესტრისპირეთი თუ საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიები. მომვალში რა უფრო მისაღებია კრემლისთვის _ "ოკუპანტის" მუდმივი სტატუსი თუ საერთაშორისო თანამეგობრობის სრულფასოვანი წევრობა.

_ არა, პოლისი არ მაქვს, მაგიტომაც არ მინდოდა საავადმყოფოში დაწოლა. სამაჩაბლოდან დევნილი ვარ, პრობლემები ისედაც თავზესაყრელად მაქვს _ წუხს პაციენტი.  რამხელა განსხვავებაა პოლისიანებსა და უპოლისოებს შორის, ვფიქრობ ჩემთვის. ეს რა ზურგგამართული დგას ექიმების წინ, სხვებს კი უღონობა და უსახსრობა საშუალებას არ აძლევს, მათ თამამად შეხედონ თვალებში. 

მოხალისეც ბევრი გვყავს, ბრმად გამყოლიც და ამ სახიფათო "თამაშებში" შეგნებულად და გააზრებულად ჩართულებიც: ოპოზიცია, იმის შიშით, რომ ტრიბუნა არ დაკარგოს, მედიას "იცავს". მედია, იმის შიშით, რომ სარჩო არ დაკარგოს _ "ხელისუფლებას". ხელისუფლება იმის შიშით, რომ გავლენა არ დაკარგოს _ სექსულაურ უმცირესობებს. სექსუალური და რელიგიური უმციროსებობი კი იმის შიშით, რომ მუდმივად უმცირესობაში არ დარჩნენ, "ადამიანთა უფლებებს იცავენ"..

მთავარი დღეს